Apple heeft eindelijk een opvouwbare iPhone gemaakt. Op het eerste gezicht lijkt de iPhone Duo een bekende formule te volgen: een kleiner display aan de buitenkant, een veel groter scherm aan de binnenkant en een scharnier dat de twee helften met elkaar verbindt. Maar door het simpelweg te beschrijven als “een opvouwbare iPhone” mis je wat er werkelijk interessant aan is.
De meest veelzeggende details zijn de kleine keuzes die Apple rond de vouw heeft gemaakt - hoe de interface reageert wanneer de telefoon opengaat, hoe Apple de vouwlijn benadert, hoe het apparaat op een bureau kan worden geplaatst en wat er met iOS gebeurt wanneer een iPhone plotseling een display van 7,6 inch tot zijn beschikking heeft.
De iPhone Duo heeft een buitendisplay van 5,4 inch en een binnendisplay van 7,6 inch. Maar de interessantere vraag is niet simpelweg hoe groot dat binnenscherm is. Het gaat erom wat Apple daadwerkelijk kan doen met het feit dat de iPhone kan worden opgevouwen. Hier zijn acht details die de aandacht waard zijn.
1. Het scherm schakelt niet zomaar over - het maakt een overgang
Een van de eenvoudigste manieren om een opvouwbare telefoon te ontwerpen, is simpelweg om bij het openen van het apparaat van het ene scherm naar het andere over te schakelen. De Duo kiest voor een subtielere aanpak.
Wanneer de telefoon begint open te vouwen, wordt de inhoud op het buitendisplay geleidelijk wazig, terwijl de inhoud op het binnendisplay langzaam scherp in beeld komt. De twee schermen lijken de interface bijna aan elkaar over te dragen. Naarmate de telefoon verder opengaat, verplaatst de visuele focus zich van het buitendisplay naar het binnendisplay.
Het lijkt misschien een kleine animatie, maar ze pakt een gemakkelijk over het hoofd gezien probleem met opvouwbare telefoons aan: hoe moet de overgang tussen twee schermen eigenlijk aanvoelen? Een eenvoudige omschakeling kan het laten lijken alsof de ene interface is verdwenen en de andere plotseling is verschenen. De Duo laat de verandering in plaats daarvan doorlopend aanvoelen.
Je kijkt niet simpelweg toe hoe het buitendisplay uitgaat en het binnendisplay aangaat. Het lijkt meer alsof dezelfde interface zich geleidelijk ontvouwt in een grotere ruimte. Dat is een interessant detail, omdat de hardware fysiek verandert en de software op die fysieke beweging reageert. De vouw zelf wordt onderdeel van de interactie. De animatie is niet alleen visuele verfraaiing. Ze zorgt ervoor dat de overgang tussen twee fysieke toestanden aanvoelt als één doorlopende handeling.
2. Het opvouwbare display opnieuw bekeken
De vouw is altijd een van de lastigste problemen bij opvouwbare telefoons geweest. Het is ook een van de eerste dingen die mensen opmerken wanneer ze er een oppakken. Apple's benadering van het iPhone Duo-display draait niet simpelweg om het bouwen van een ingewikkelder scharnier.
Het interne scherm heeft een meerlaagse structuur die is ontworpen om de spanning te verdelen die ontstaat wanneer het scherm herhaaldelijk buigt. Optisch heldere kleefstoffen zorgen ervoor dat verschillende lagen in het display ten opzichte van elkaar licht kunnen bewegen wanneer de telefoon wordt dichtgevouwen. Zo wordt de buigspanning verminderd in plaats van geconcentreerd langs één lijn.
Apple gebruikt ook een aangepaste nanotextuur op het interne scherm om reflecties te verminderen en de vouwnaad bij dagelijks gebruik minder zichtbaar te maken. Onder het display zorgt titanium voor stijfheid en structurele ondersteuning, terwijl Apple het apparaat dun kan houden. Samen onthullen deze keuzes iets belangrijks over de aanpak van Apple.
Apple probeert de vouwnaad niet met één magisch onderdeel op te lossen. In plaats daarvan werkt het bedrijf vanuit verschillende richtingen aan het probleem - de displaystructuur, materialen, oppervlaktebehandeling en interne ondersteuning.
Dat komt doordat de vouwnaad niet alleen een scharnierprobleem is. Het is tegelijkertijd een displayprobleem, een materiaalprobleem, een mechanisch probleem en een optisch probleem. En de oplossing van Apple pakt al die lagen tegelijk aan.
3. Het is niet zomaar een telefoon die je kunt opvouwen - het is een telefoon die je kunt positioneren
Als je een vouwbare telefoon beschouwt als iets met slechts twee standen - open en dicht - dan mis je nog een deel van het idee. De Duo kan in verschillende vouwhoeken blijven staan, zodat je de positie van de telefoon kunt aanpassen aan wat je aan het doen bent. Dat betekent dat je hem niet altijd in je hand hoeft te houden. Op een bureau kun je de telefoon bijvoorbeeld in een comfortabele kijkhoek plaatsen. In andere situaties kan hij uit zichzelf blijven staan op een manier die een conventionele smartphone simpelweg niet kan.
StandBy voert dit idee verder door. Wanneer je de Duo neerlegt, kan hij een klok, fotodisplay, widgethub of informatiescherm worden. Hier begint de vouwbare vormfactor interessanter te worden. De telefoon wordt niet simpelweg groter of kleiner.
Het wordt iets wat je kunt neerzetten. Dat is een belangrijk verschil. Traditionele smartphones zijn in de eerste plaats ontworpen om vastgehouden te worden. Een vouwbare telefoon kan ook worden neergezet, schuin worden geplaatst, gedeeltelijk worden dichtgevouwen of rechtop op een bureau staan. De fysieke vorm van de telefoon begint invloed te krijgen op de manier waarop je hem gebruikt.
4. Split View is eindelijk zinvol op de iPhone
Een intern scherm van 7,6 inch klinkt indrukwekkend op papier. Maar een groot scherm wordt pas nuttig wanneer de software weet wat ze met al die extra ruimte moet doen. De Duo introduceert Split View, waarmee twee apps naast elkaar op een iPhone kunnen draaien.
Je zou Safari aan de ene kant open kunnen hebben terwijl je aan de andere kant notities maakt. Je zou twee webpagina's kunnen vergelijken, met twee vensters kunnen werken of een andere app zichtbaar kunnen houden in plaats van steeds heen en weer te schakelen.
Apple stelt gebruikers ook in staat om veelgebruikte appcombinaties op te slaan voor snelle toegang. Het interessante aan Split View is dat het bijna vanzelfsprekend aanvoelt zodra je het ziet. Wanneer een iPhone plotseling een scherm van 7,6 inch heeft, is het gewoon logisch om twee apps naast elkaar te plaatsen. Maar dat verandert de manier waarop we denken over een iPhone met een groot scherm.
Opvouwbare telefoons hebben altijd het potentieel gehad om de grens tussen een telefoon en een kleine tablet te vervagen. Split View is een van de functies die dat grotere canvas daadwerkelijk nuttig maakt in alledaagse situaties. Apple geeft je niet alleen meer pixels. Het geeft die pixels meer werk te doen.
5. Twee batterijen, één opvouwbare behuizing
Het batterijontwerp is een van de minder zichtbare uitdagingen bij het bouwen van een opvouwbare telefoon. Een traditionele smartphone heeft één relatief doorlopende binnenruimte. Een boekachtige opvouwbare telefoon moet die ruimte verdelen over twee helften van het apparaat, met een scharnier in het midden.
De iPhone Duo gebruikt een architectuur met twee batterijen, waarbij de batterijen over de twee zijden van de opvouwbare behuizing worden verdeeld in plaats van simpelweg te proberen een veel grotere batterij in een conventioneel telefoonontwerp te passen.
Apple combineert dit ook met een aangepaste vapor chamber en de A20 Pro-chip om prestaties en warmte te beheren. Het is niet het soort functie dat je onmiddellijk opvalt wanneer je de telefoon oppakt.
Maar het benadrukt een van de grootste verschillen tussen een conventionele smartphone en een opvouwbare telefoon. Zodra een telefoon in het midden begint te buigen, moet bijna elk intern onderdeel opnieuw worden bekeken. Zelfs iets basaals als de plaats waar de batterij moet komen.
6. Duo Preview: laat je onderwerp de foto zien
Sommige van de slimste functies van opvouwbare telefoons zijn ook de eenvoudigste. Duo Preview is een goed voorbeeld. Door de twee schermen samen te gebruiken, kan de persoon voor de camera de cameravoorvertoning zien terwijl je een foto maakt. Dat verandert enkele alledaagse fotografiescenario's.
Als je bijvoorbeeld een portret van een vriend maakt, hoeft diegene er niet zomaar op te vertrouwen dat je de foto goed hebt gekadreerd. Diegene kan zien waar hij of zij in beeld staat en zelf de positie aanpassen. Dat kan handig zijn voor portretten, groepsfoto's of zelfs iets eenvoudigs als de compositie goed krijgen.
Het is geen revolutionaire cameratechnologie. En juist dat maakt het interessant. Apple vindt de camera niet opnieuw uit. Het neemt iets wat de opvouwbare telefoon al heeft - een tweede scherm - en maakt daar iets van wat een conventionele smartphone niet eenvoudig kan bieden.
Dat is misschien wel een van de beste toepassingen van een opvouwbaar ontwerp. Geen functie toevoegen alleen omdat de telefoon kan worden opgevouwen, maar een nieuwe interactie vinden die bestaat dankzij een extra scherm.
7. Een camera onder het scherm voor een completer binnenscherm
De vouwnaad is niet de enige uitdaging die gepaard gaat met een groot opvouwbaar scherm. Er is nog een voor de hand liggende vraag: Waar plaats je de camera?
Een conventionele smartphone kan een klein deel van het scherm opofferen aan een inkeping of gaatje. Maar wanneer je de Duo opent en naar een scherm van 7,6 inch kijkt dat meer als een kleine tablet moet aanvoelen, valt een camera-uitsparing meer op.
Apple's oplossing is om de FaceTime-camera onder het interne scherm te plaatsen. Wanneer de camera niet wordt gebruikt, kan het scherm visueel ononderbroken blijven in plaats van een zichtbare uitsparing te hebben. Het is een subtiele verandering, maar bij een opvouwbare telefoon maakt die meer verschil.
Het hele doel van het openen van de Duo is een groter en meeslepender canvas te krijgen. Minder visuele onderbrekingen zorgen ervoor dat het interne scherm minder aanvoelt als een uitvergroot telefoonscherm en meer als een volwaardig grootformaatscherm.
8. Apple Pencil komt eindelijk naar de iPhone
Het laatste detail is misschien wel een van de duidelijkste tekenen van hoe Apple de Duo ziet. De iPhone Duo ondersteunt Apple Pencil met USB-C voor taken zoals notities maken, schetsen en documenten markeren. De redenatie is eenvoudig.
Een intern scherm van 7,6 inch biedt genoeg fysieke ruimte om schrijven met de hand en tekenen veel praktischer te maken. En als je klaar bent, kun je de telefoon weer dichtvouwen en hem meenemen als een gewone smartphone.
Het maakt van de Duo geen iPad. In plaats daarvan brengt het de iPhone dichter bij enkele gebruikssituaties die traditioneel met een tablet worden geassocieerd - zonder er daadwerkelijk een te worden. En dat is misschien wel een van de interessantste aspecten van de opvouwbare vormfactor.
Het stelt één apparaat in staat om te wisselen tussen de rollen van telefoon en kleine tablet, zonder volledig een van beide te worden.
Het grotere idee achter iPhone Duo
Als je deze acht functies samen bekijkt, is het interessantste aan de iPhone Duo misschien niet één afzonderlijke functie. Het gaat erom dat Apple de vouw blijkbaar behandelt als een systeembreed ontwerpprobleem.
Het scharnier beïnvloedt het scherm. Het scherm beïnvloedt de software. De software beïnvloedt hoe de telefoon kan worden neergezet. Het grotere scherm verandert multitasking. En dat grotere canvas maakt zaken als Apple Pencil en een camera onder het scherm relevanter. Dat is iets anders dan simpelweg “een telefoon in een tablet veranderen.” De eenvoudigste versie van een opvouwbare telefoon is een telefoon die in een tablet verandert wanneer je hem opent.
De ambitieuzere versie is een apparaat waarin een de hardware, software en fysieke positie veranderen allemaal tegelijk. De iPhone Duo is Apple's eerste poging tot dat idee. Of een opvouwbare iPhone van $1.999 het kopen waard is, is een heel andere vraag. Maar als je de prijs even buiten beschouwing laat, is het interessantste aan de Duo misschien niet dat Apple eindelijk een iPhone heeft gemaakt die kan vouwen.
Apple begint een moeilijkere vraag te beantwoorden: Als een iPhone kan vouwen, wat kan hij dan nog meer worden?
